Vasko Popa urodził się 29 czerwca 1922 roku w Bana­cie, w Grabenacu koło Vršaca, w pobliżu granicy rumuńskiej. Szkołę powszechną i średnią ukończył w Vršacu, po czym podjął studia w Belgradzie na Wydziale Filozoficznym, które w latach II wojny światowej kontynuował w Bukareszcie i w Wiedniu. W 1943 roku za udział w ruchu oporu trafił do obozu koncentracyjnego w Zrenjaninie. Po zakończeniu wojny podjął studia w Belgradzie i w 1949 roku uzyskał dy­plom ukończenia romanistyki. Pierwszy tomik poetycki pt. Kora opublikował w 1953 roku. Wraz ze Stevanem Raičkoviciem, debiutującym w 1950 roku tomikiem Dzieciństwo, a w 1952 roku publikującym Wiersze ciszy, oraz z Miodragiem Pavloviciem, debiutującym w 1952 roku tomikiem 87 wierszy, Vasko Popa wnosi do powojennej poezji serbskiej świeży duch, kierując ją na nowe obszary zainteresowań i penetracji twórczych, zarówno tematycznych, jak i formalnych, całkowicie ignorujących ideologię i poetykę socrealizmu.
W kolejnych tomach: Pole dziewicze (Nepočin-polje " 1956), Postronne niebo (Sporedno nebo " 1968), Uśpiony kraj (Uspavana zemlja " 1972), Wilcza sól (Vučja so " 1975), Żywe mięso (Živo meso " 1975), Chata pośród drogi (Kuća nasred druma " 1975), Cięcie (Rez " 1981), Małe pudełko (Mala kutija " 1984) łącznie z niedokończonym, pozo­sta­wionym w rękopisie Żelaznym sadem (Gvozdeni sad), Vasko Popa rozwijał swoją niepowtarzalną poetykę, konstruował świat poetycki rządzący się własnymi prawami, gdzie absurd, humor i ironia odgrywają fundamentalną rolę.
Wszystkie tomiki jego wierszy i liczne wybory poezji miały wiele wydań. Do szeregu jego utworów poe­tyckich muzykę pisali wybitni serbscy kompozy­torzy, m. in. Dušan Radić, Milko Kelmen, Vlastimir Peričić, Rudolf Bruči, Ivo Petrič i inni. Praktycznie od swojego debiutu aż do śmierci w Belgradzie w 1991 roku, a także i po śmierci, do dnia dzisiejszego, jego poezja jest w ciągłej sprzedaży i ciągle tłumaczy się ją na świecie. Ponad sześćdziesiąt jego książek w przek­ładach na różne języki opublikowano do tej pory poza granicami Serbii, w tym dwanaście w języku angielskim w Stanach Zjednoczonych i w Wielkiej Brytanii, osiem ukazało się po rumuńsku, siedem w języku niemieckim itp. Często prezentowano go też w antologiach i druko­wano prasie zagranicznej. Tego rodzaju publikacji było ponad sześć­set. Jest on najbardziej znanym i najpopularniejszym serbskim poetą poza granicami kraju.
Był laureatem wielu znaczących nagród literackich krajowych i zagranicznych. Wiódł w byłej Jugosławii żywot celebryty zapraszanego na wszystkie ważniejsze festiwale oraz na indywidualne spotkania autorskie organizowane w kraju i za granicą. Objechał ze swoimi wierszami cały świat jako czołowy reprezentant litera­tury jugosłowiańskiej i serbskiej.

Developed in conjunction with Ext-Joom.com