OK ANDRICIA

Oficyna Wydawnicza "Agawa"
ISBN 978-83-85571-84-1
Poezje
Wybór i przekład Grzegorz Łatuszyński
Posłowie Wojciech Kaliszewski
Okładka barwna, foliowana
Format 125x 195 mm
Str. 172
Cena detaliczna 24,00 zł 

Wiersze Radomira Andricia powstają, rozwijają się i trwają w tonacji niezwykle silnej, czystej i wznoszącej się śmiałą kadencją. Odzywa się w nich echo pradawnych okrzyków zachwytu i przerażenia, które ludziom towarzyszyły o różnych porach dnia, kiedy przemierzając nieznany im jeszcze dziwny i tajemniczy świat opowiadali o nim pieśnią. W tej mocnej, jakby z kamiennych źródeł wytoczonej artykulacji kształtowały się podstawowe pytania, które człowiek " zadziwiony różnorodnością i zmiennością świata " zadawał najpierw sam sobie, a potem innym. Jest w tej pieśni także zachęta i zaproszenie do współuczestniczenia w trudzie codzienności, w budowaniu wspólnoty losu i mowy. Andrić na tę wspólnotowość jest wyjątkowo wrażliwy. To dlatego jego  głos zahartowany i umocniony twórczym trudem sięga tak wysoko i daleko:

ścisk i krzyk
w jednej chwili
z jednego gardła

Podobnie, w gorsecie glinianej formy, w wąskiej szczelinie, w ciemności rodzi się głos przyszłego dzwonu, który będzie mógł rozpraszać ciszę, wyzwalając na przemian nadzieję i lęk, przywołując do siebie całą społeczność. Ale największym wyzwaniem dla głosu, dla pieśni i wiersza jest otaczająca człowieka pustka. Jej „nic” stara się zniszczyć to, co jest, co istnieje fizycznie i duchowo. Słowo przeciwko pustce musi więc mieć siłę i dźwięczność dzwonu zdolną do oporu i trwania jako „jedyną/możliwą obroną przed/atakiem pustki duchowej”. Ale słowo zdolne jest obronić człowieka przed złem, przed próżnią wewnętrzną i pychą tylko wtedy, kiedy będzie naprawdę wolne, kiedy będzie tworzyło, a nie niszczyło świat i człowieka.  Takiego słowa szuka Andrić i za takim " wolnym " słowem chce w swojej poezji podążać. 

Z posłowia Wojciecha KALISZEWSKIEGO

 O autorze

Radomir ANDRIć

Radmomir Andrić (1944 - Ljubanje k. Užic) do gimnazjum uczęszczał w Užicach i Kruševacu, a studia wyższe ukończył na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Belgradzkiego. Pierwszy cykl wierszy pod tytułem "Przesłuchiwanie na głos" opublikował w 1963 roku w czasopiśmie literackim "Vidici" (Widoki). Uprawia poezję, prozę, krytykę literacką i eseistykę. Współpracuje z wieloma pismami literackimi i codziennymi. Opublikował ponad trzydzieści tomików poezji.
Jego wiersze tłumaczone były na wiele języków, w tym na rosyjski, angielski, francuski, rumuński, macedoński, hiszpański, włoski, czeski, polski, białoruski, grecki, bułgarski i słowacki. Za poezję i wkład w rozwój serbskiej kultury otrzymał szereg prestiżowych nagród i wyróżnień, w tym Nagrodę Rade Drainaca, Isidory Sekulić, Milana Rakicia, Nagrodę Kruševaca, Złotego Orfeusza, Filipa Višnjicia, Pierścień despoty Stefana Lazarevicia, Nagrodę Vuka i wiele innych nagród krajowych, a także został uznany za najlepszego poetę na Międzynarodowym Festiwalu Poezji Słowiańskiej w rosyjskim Twerze. Otrzymał też szereg znaczących nagród w Rumunii, w tym Nagrodę Rumuńskiej Akademii Nauki, i w Macedonii, m.in. Złoty pierścień, Nagrodę Heraklita (w Bitoli) i Nagrodę za esej w Strudze.
Jest prezesem Stowarzyszenia Pisarzy Serbii, członkiem Rumuńskiej Akademii, Słowiańskiej Akademii Literatury i Sztuki w Warnie (Bułgaria) i Macedońskiej Akademii.
Prezentowany jest w wielu antologiach serbskiej poezji wydanych w Serbii i za granicą, w tym w Polsce, w Antologii poezji serbskiej XX wieku. „Wszystkie chwile są tu i nic być nie przestaje“ Grzegorza Łatuszyńskiego, Agawa 2008.
Redagował głośnie czasopisma poświęcone kulturze i literaturye, m.in. "Bagdalę" i "Knji­že­vne novine"

Developed in conjunction with Ext-Joom.com