Radomir ANDRIć

Radmomir Andrić (1944 - Ljubanje k. Užic) do gimnazjum uczęszczał w Užicach i Kruševacu, a studia wyższe ukończył na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Belgradzkiego. Pierwszy cykl wierszy pod tytułem "Przesłuchiwanie na głos" opublikował w 1963 roku w czasopiśmie literackim "Vidici" (Widoki). Uprawia poezję, prozę, krytykę literacką i eseistykę. Współpracuje z wieloma pismami literackimi i codziennymi. Opublikował ponad trzydzieści tomików poezji.
Jego wiersze tłumaczone były na wiele języków, w tym na rosyjski, angielski, francuski, rumuński, macedoński, hiszpański, włoski, czeski, polski, białoruski, grecki, bułgarski i słowacki. Za poezję i wkład w rozwój serbskiej kultury otrzymał szereg prestiżowych nagród i wyróżnień, w tym Nagrodę Rade Drainaca, Isidory Sekulić, Milana Rakicia, Nagrodę Kruševaca, Złotego Orfeusza, Filipa Višnjicia, Pierścień despoty Stefana Lazarevicia, Nagrodę Vuka i wiele innych nagród krajowych, a także został uznany za najlepszego poetę na Międzynarodowym Festiwalu Poezji Słowiańskiej w rosyjskim Twerze. Otrzymał też szereg znaczących nagród w Rumunii, w tym Nagrodę Rumuńskiej Akademii Nauki, i w Macedonii, m.in. Złoty pierścień, Nagrodę Heraklita (w Bitoli) i Nagrodę za esej w Strudze.
Jest prezesem Stowarzyszenia Pisarzy Serbii, członkiem Rumuńskiej Akademii, Słowiańskiej Akademii Literatury i Sztuki w Warnie (Bułgaria) i Macedońskiej Akademii.
Prezentowany jest w wielu antologiach serbskiej poezji wydanych w Serbii i za granicą, w tym w Polsce, w Antologii poezji serbskiej XX wieku. „Wszystkie chwile są tu i nic być nie przestaje“ Grzegorza Łatuszyńskiego, Agawa 2008.
Redagował głośnie czasopisma poświęcone kulturze i literaturye, m.in. "Bagdalę" i "Knji­že­vne novine"

Developed in conjunction with Ext-Joom.com